Out Stealing Horses

Een uil vliegt weg, we horen de slagen van de vleugels. Mieren kruipen over de grond. Kort daarna wordt een haas doodgeschoten, hij spartelt nog even na. De natuur in Out Stealing Horses is niet alleen mooi, maar ook rauw. Er worden de bomen omgehakt, met de hand geveld en opgestapeld. Hans Petter Moland creëert met deze film een indrukwekkend portret van de Noorse natuur, en vertelt daarbij een ontroerend verhaal.

Het verhaal wordt vertelt aan de hand van scènes uit het heden, in de winter en scènes uit het verleden, in de zomer. Trond, gespeeld door Stellan Skarsgård, is teruggekeerd naar het dorpje waar hij vroeger met zijn vader kwam. Zijn buurman blijkt een oude bekende, Lars. In gesprekken met Lars komen herinneringen naar boven over die ene zomer die bepalend voor Tronds leven is geweest. We zien Trond als 15-jarige jongen (gespeeld door Jon Ranes) samen met zijn vader in de Noorse bossen werken.

Het contrast tussen de zomer en winter is groot. In de zomer leeft alles, de dieren, het bos en het dorp zelf. Er wordt door iedereen hard gewerkt. In de winter zien we een uitgestorven dorp, de natuur is met sneeuw bedekt. Dit contrast maakt de verandering van Trond goed zichtbaar. ‘s Zomers loopt Trond, altijd gekleed in een rode trui, dromerig door de bossen en kijkt hij toe hoe zijn leven voor altijd verandert, terwijl hij s’ winters als oude man schuchter en alleen aan zijn keukentafel zit.  

Er is weinig dialoog in de film: veel wordt aangeduid door oogcontact. Hierdoor komt de film wat moeilijk op gang, je moet er even aan wennen. De kijker krijgt daardoor genoeg tijd om heftige gebeurtenissen te verwerken — af en toe net iets te lang. Het duurt een tijd  voordat je een band hebt opgebouwd met de personages, mede dankzij door hun schaarse uitingen. 

De soundtrack van Kasper Kaae neemt hier een centrale stelling in en onderbouwt belangrijke scènes met het geluid van water, donder of brekend hout. Dit zijn de momenten waarop in de film unieke momenten ontstaan: de combinatie van dit landschap en de muziek creëert een mooie sfeer. Aan het einde van de film komen de verhaallijnen van het heden en vroeger bij elkaar en wordt ook duidelijk waar de pijn vandaan komt, die in het gezicht van de oude Trond te lezen is. Zijn onvoorwaardelijke liefde voor zijn vader blijkt te niet wederzijds te zijn. Al met al maakt dit Out Stealing Horses een film die je langzaam maar zeker meesleept en je een beeld geeft van onverwerkt trauma. 

Geschreven door Luca Deutinger

lucadeutinger

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s